Loreta

Loreta to kompleks pięknych, barokowych budynków sakralnych umiejscowiony w praskiej dzielnicy – Hradczany.

Nazwa wzięła się od tego, iż jednym z najbardziej znanych miejsc odpustowych w XVII wieku było włoskie Loreto. W miejscowości tej znajdował się tzw. święty domek (santa casa), w którym żyła Maryja, Józef i Jezus. Kopie tego czczonego domku budowano wówczas w różnych częściach Europy, m.in. w czeskiej Pradze.

Pierwotnie planowano tu klasztor pijarów. Zamiast niego powstała Loreta – barokowe miejsce pątnicze. Fundatorem sanktuarium MB Loretańskiej była czeska baronowa Katarzyna z Lobkovic. Kamień węgielny pod budowę Lorety położono 3 czerwca 1626 roku. Początkowo zewnętrzne ściany pokrywały tylko malowidła. Dopiero w drugiej połowie XVII wieku hrabina Elżbieta Apollonia Kolowrat ufundowała obecne do dziś rzeźbione panele.

Cały kompleks powierzono duchowo zakonowi mniejszych braci kapucynów. Do dziś zarządzają oni praską Loretą.

Centralnym elementem kompleksu budynków sakralnych w Pradze jest domek loretański, który zaprojektował Giovanni Orsi. Pobłogosławiono go wraz z całym kompleksem 7 czerwca 1737 r. Domek loretański usytuowano na wewnętrznym dziedzińcu w otoczeniu piętrowych arkad, pośród których znajduje się skarbiec, bogato zdobiony malowidłami oraz rzeźbami barokowy kościół Narodzenia Pańskiego, a także wiele kaplic. Sklepienie arkad przyozdobiono pięknymi malowidłami. Na dziedzińcu domku loretańskiego znajduje się fontanna z grupą rzeźb przedstawiających zmartwychwstanie Pana Jezusa. Ze względu na ten budynek Loreta stanowi bardzo popularne miejsce pielgrzymkowe.loreta praga

Do atrakcji loretańskiego kompleksu budynków sakralnych należy m.in. wykonany w latach 1683–1691 carillon autorstwa Claude Fremy. Pierwszy raz użyto w Pradze tego zespołu dzwonów wieżowych 15 sierpnia 1965. Od tego czasu nad praskimi dachami słychać pieśń maryjną „Po tysiąckroć Cię witamy” (kuranty grają co godzinę, od 9.00 do 18.00).

Częste przejawy wdzięczności pielgrzymów w postaci darów wotywnych umożliwiły powstanie interesującej kolekcji religijnych oraz świeckich przedmiotów. Jednym z drogocennych obiektów należących do skarbu Lorety jest XVII-wieczna monstrancja wysadzana 6222 przepięknymi diamentami. Niestety nie jest już ona wykorzystywana podczas nabożeństw. Jesień 1999 roku była ostatnią datą używania jej podczas mszy.

W 1786 roku praskie miejsce pielgrzymkowe zostało zlikwidowane. W 1805 roku zburzono kaplicę, aby móc wykorzystywać ten obiekt w świecki sposób (jako szpital, przytułek, budynek mieszkalny). Od 2001 roku budynek jest siedzibą muzeum. Wstęp do sanktuarium jest płatny. Zwiedzającym udostępniono parter i 1 piętro.

 

No comments yet.

Leave a Reply